sobota, 11 sierpnia 2012

"Havisham" - Carol Ann Duffy

Carol Ann Duffy

HAVISHAM*

Beloved sweetheart bastard. Not a day since then
I haven’t wished him dead. Prayed for it
so hard I’ve dark green pebbles for eyes,
ropes on the back of my hands I could strangle with.

Spinster. I stink and remember. Whole days
in bed cawing Nooooo at the wall; the dress
yellowing, trembling if I open the wardrobe;
the slewed mirror, full-length, her, myself, who did this

to me? Puce curses that are sounds not words.
Some nights better, the lost body over me,
my fluent tongue in its mouth in its ear
then down till I suddenly bite awake. Love’s

hate behind a white veil; a red balloon bursting
in my face. Bang. I stabbed at a wedding-cake.
Give me a male corpse for a long slow honeymoon.
Don’t think it’s only the heart that b-b-b-breaks.


*"Havisham" to wiersz napisany w 1998 przez Carol Ann Duffy. Nawiązuje do Miss Havisham, postaci z powieści Karola Dickensa "Wielkie nadzieje", obrazuje psychiczny i fizyczny stan Miss Havisham wiele dziesiecioleci po zakończeniu "wielkich nadziei", kiedy panna młoda jest już w podeszłym wieku. Wyraża on jej złośćna narzeczonego i gorzką nienawiść na wspomnienie traumatycznego wesela oraz stanu porzucenia w jakim była pozostawiona. Wykorzystanie języka przez Duffy jest wspaniałe i pełne uczucia. W wierszu oksymorony takie jak na przykład "Beloved sweetheart bastard" i "Love's hate" obrazują ambiwalencję i niepewność postaci, podczas gdy fantazja seksualna ujawnia zarówno nieodwzajemnioną miłość jak i uczucie, które pozostaje w Havisham po ślubie, po którego niszczącej sile jej serce nigdy nie było już takie jak przedtem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...